Thema: Zorgen voor elkaar

Thema: zorgen voor elkaar

Op het schoolplein horen we vaak opmerkingen over de zorg die ieder van ons soms nodig heeft. “Waarom is er niet meer zorg voor kinderen met dyslexie?” “Er is een kind met gedragsproblemen waar andere kinderen last van hebben, waarom doen ze daar niks aan?”. “Ik weet dat die ouders het moeilijk hebben, maar wat kunnen we doen? Je wilt je ook niet met andermans zaken bemoeien.” En: “Het is wel goed, dat voedselbank-project waarbij kinderen voedsel inzamelen, maar moeten ze daar nu ook echt naar toe?” Blijkbaar vinden we zorg voor elkaar erg belangrijk, en willen we ook graag dat onze kinderen leren zorgen voor elkaar. maar in de praktijk is het nog niet zo eenvoudig om daar als school en ouders een gesprek over aan te gaan. 

School als oefenplaats

Bij zorg en onderwijs ben je snel geneigd te denken aan de leerlingen die zorg nodig hebben. Leerlingen die om de een of andere reden aan de uitleg in de klas niet genoeg hebben om zich goed te ontwikkelen. In dat plaatje gaat het alleen over de leerlingen die een of ander ‘tekort’ hebben (en hun ouders). Een vraag die iedereen aangaat is: hoe zorgen wij in en rond de school voor elkaar? Op welke manier zijn wij als school ook een oefenplaats voor een maatschappij waarin mensen naar elkaar omzien, elkaar steunen, elkaar het goede gunnen? (Of ben ik nu links indoctrinerend bezig?)

Je kunt naar de school kijken als een onderwijsinstituut dat verantwoordelijk is voor leerprestaties, of als een maatschappelijke plek waar kinderen leren wat ze nodig hebben voor het leven? In de tweede opvatting is de opdracht veel breder, wat natuurlijk gevolgen heeft voor de manier waarop je onderwijs organiseert. Vanuit de katholieke traditie is deze tweede visie vaak benoemd als ‘de school als gemeenschap’. Daarmee heeft de juf of meester ook een belangrijke rol in de sociale  en persoonlijke ontwikkeling van kinderen en de klas als geheel, en hebben ook levensbeschouwelijke vragen en oriëntatie op de religies een duidelijke plek.

Verkenning van schoolpleingesprek-vragen

Op het schoolplein horen we de zorgen en gemopper over de zorg. Maar met mopperen kom je niet verder. Samen naar de vraagstukken kijken, vanuit verschillende invalshoeken, maakt vaak duidelijk dat de meeste mensen van goede wil zijn, maar dat niemand het hele plaatje overziet. Enkele vragen die interessant zijn om als ouders en school eens over na te denken:

  • Wat zien kinderen van de manier waarop volwassenen zorgen voor elkaar?
  • Is zorg nodig voor zwakkeren (zieken, armen, minder slimmen, …)? Of heeft iedereen zorg nodig? Welke vormen van zorg zijn nodig in de verschillende levensfasen? Hoe voorzien we daarin bij ons in de buurt?
  • Wanneer geven we gemakkelijk zorg? En voor welke kinderen met problemen zorgen we liever niet?
  • Welke verhalen en rituelen helpen om kinderen te leren om goed voor zichzelf te zorgen? Hoe kun je die thuis en op school aan kinderen meegeven, en er met hen over nadenken?

Zorg en aandacht

Kinderen reageren op aandacht, dat weten we allemaal. Aandacht is een heel basale vorm van zorgen voor je kinderen. Wij werden daarom ook heel enthousiast van onderstaand filmpje, waar de kinderen onze aandacht vragen. Wij gunnen alle ouders en leerkrachten dat ze ook goed voor zichzelf kunnen zorgen, fysiek, mentaal en sociaal!


Welke zorgvragen zou jij graag eens als ouders en school samen bespreken? laat het ons weten via redactie@schoolpleingesprekken.nl

Gerelateerde artikelen