Thema: feestdagen en levensvragen

“Hij doet het niet meer”

In gesprek gaan over de dood, of over een overledene. Dat lijkt lastig. maar aan de hand van een mooi prentenboek kom je soms al heel ver. Bij een allerzielenviering maakte ik kennis met een mooi boekje dat een gezin had geholpen om het over de dood te hebben. Kikker en het vogeltje, van Max Veldhuijs.

Kikker haalt op een mooie herfstdag zijn vriendje varken op. Hij heeft iets gevonden. Dan zien ze bij de rand van het bos een vogeltje liggen. Op de grond. “Kijk,” zegt Kikker, “kapot. Hij doet het niet meer.” “Nee, hij slaapt,” zegt varkentje. Dan komt haas, knielt neer bij het vogeltje en zegt: “Die is dood.” “Dood?” vraagt Kikker,  “wat is dat?” De dieren geven het vogeltje een prachtige begrafenis spreken ze over het mooie van het leven. daarna renden ze de heuvel af. “Zullen we spelen?”roept Kikker…. 

Filmpje 

De uitspraak van Kikker deed mij denken aan een meisje dat mij vertelde dat haar konijn dood was gegaan. “Maar” zei ze, “daar ben ik niet verdrietig over, want hij was toch al bijna op”. Tegelijk is mijn ervaring dat kinderen vaak meer vragen durven stellen over de dood dan de volwassenen. “Waar is opa nu?” Is bij voorbeeld een heel voor de hand liggende vraag. Maar als je volwassen bent, dan weet je: op een dag word je geboren en op een dag ga je ook weer dood. Dat is nu eenmaal zo. Kinderen zijn blij met antwoorden die hun gevoel kloppend maken: opa is er op een of andere manier nog. Dat er geen nieuwe herinneringen bij komen snappen ze ook. Een veelgebruikt beeld is dan ook dat de overledene bij de sterren is. Bij God, bij Jezus, achter de wolken etc.

Een mooie aanleiding voor een gesprek thuis of in de klas: Derk Das

Derk Das was een goede vriend van alle dieren in het bos. Hij hield van iedereen en iedereen hield van hem. Maar hij was oud, héél oud. Hij was zó oud dat hij wist dat er gauw een einde aan zijn leven zou komen.

In Derk Das blijft altijd bij ons verliezen de dieren in het bos hun grote vriend de das.

Een koude winter lang hebben ze verdriet. Maar in het voorjaar beginnen ze samen herinneringen aan hem op te halen en lijkt het opeens of hij weer een beetje in hun midden is. Ze worden er zomaar heel blij van….

Susan Varley schreef Derk Das in 1984 en nog altijd is het een prachtig boekje om met jonge kinderen te lezen, in de klas of thuis. Bijvoorbeeld wanneer er iemand is gestorven.

Maar ook rond Allerzielen wanneer kinderen geconfronteerd worden met het thema dood en het belang van herdenken.

Derk Das blijft altijd bij ons is nog altijd verkrijgbaar.  Uitgeverij Lemniscaat ISBN 9789060695524

Andere tips: 

Doodgewoon (2015) –  gedichten en prenten van Bette Westera en Sylvia Weve

Misschien is doodgaan hetzelfde als een vlinder worden (2018) door Pimm van Hest,

Father and daughter – prachtige animatie zonder tekst van Michael Dudok de Witt. Voor de bovenbouwleerlingen en voortgezet onderwijs fascinerend om over in gepsrek te gaan of gedichten bij te schrijven.

Gerelateerde artikelen

Geen reacties

    Laat een reactie achter

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.